De morgen is in alle rust aan ons voorbij gegleden. Eerst uitslapen daarna douchen een ontbijt en een krantje. Om 2 uur ’s middags vertrekken we uit IJmuiden. De wind is zwak en komt uit het zuid oosten. Alle beschikbare zeilen worden bijgezet. De lichtweergenua, het grootzeil, het bezaanszeil en tussen de voet van de hoofdmast en de top van de bezaan de aap, het favoriete speeltje van de schipper. Gedoe altijd met dat zeil “aapje d’r op, aapje d’r af….” omdat dit zeil onwijs gevoelig is voor de koers. Alleen te zetten vanaf halve wind. Dus als de wind iets naar voren draait moet de aap er weer af.

Helaas is na een paar uur de wind volledig op en ook het zonnetje laat het afweten. Nevel en motorgeronk wordt ons deel. Over de marifoon horen we andere jachten elkaar oproepen en koers, positie en vaart aan elkaar doorgeven. Die drie tiende mijl die zij varen is ons ietwat te weinig. Dan maar wat diesel verstoken. Dat komt eigenlijk ook wel mooi uit. Hoeven we ons tenminste geen zorgen te maken over het stroomverbruik van de nieuwe speeltjes aan boord waaronder een radar van 4 kilowatt. Dat slurpt aardig. Het is geweldig leuk spelen maar bovenal bij verminderd zicht een subliem veiligheidsmiddel. Het olieplatform welke we op een mijltje passeerden was nog voordat ie uit de nevel opdoemde duidelijk op de radar te zien. Ook de marpa, een volgsysteem om te zien of een radarecho ons uiteindelijk aan zal varen, bleek een groot hulpmiddel tijdens de navigatie.

In de nacht trok weliswaar de nevel weg maar de radar hebben we bij laten staan. Een ideale gelegenheid om ons verder te bekwamen in het oefenen met het marpa volgsysteem. Het kruisen van de verkeersscheidingsstelsels is op deze manier uiterst veilig. Nu nog een AIS transponder (Automatic Identification System) aan boord en ook wij worden door de "grote jongens" met een duidelijke bliep op hun scherm gezien. Maar da's voorlopig nog even toekomstmuziek want da's voor jachten nog onmundig groot en onmundig onbetaalbaar. 

Op zich hadden we overigens tijd zat om de windmeterreparatie ter hand te nemen, doch we zijn er achter gekomen dat het uitblijven van de wind een enorme psychologische drempel opwerpt om juist een schermpje te fixen waar we straks de bevestiging krijgen dat er inderdaad geen wind is. Laat dat ding voorlopig nog maar even de 10 knopen aangeven zoals die dat al maandenlang doet.

Waar we eigenlijk helemaal geen tijd voor hadden was het fixen van een onwijs irritant motoralarm juist tijdens mijn wacht. Irritant vooral door het tijdstip. Als om 4 uur in de nacht het temperatuuralarm begint te gillen wil je dat wel snel weg werken. Dick kwam al sleutelend en analyserend tot de conclusie dat de motor meer dan voldoende koelwater kreeg en aldus goed gekoeld werd. Ook de thermostaat bleek na verwijdering in goede staat. De temperatuurgever bleef uiteindelijk als enige verdachte over. Loskoppelen was een afdoende remedie en de rust keerde weer aan boord.

In de ochtend liep de windkracht toch wat hoger op dan de exemplarische uitschieter naar 1 welke we 's nachts hadden. Dus motor uit en de zeilen bij. Zo zeilend kwamen we in de riviermonding bij Harwich. Regelmatig vroeg Dick: "Jos, kijk jij eens onder het voorzeil door of er nog iets aan komt". Deze op zich doodnormale zin zal legendarisch worden en voor altijd aan deze trip verbonden blijven door het droge antwoord "Het is groot, grijs en heel dichtbij. En deze keer meen ik het.....".
Een grote containerjoekel openbaarde zich met zijn gigantische boeg zo'n 300 meter voor ons. Tijd om stevig af te vallen en de motor bij te zetten om even te maken dat we wegkomen.

Het was overigens een drukte van belang tussen al die grote jongens. De Engelsen bleken een "bank holiday" te hebben en watersportgek als ze zijn resulteerde dat in vele honderden schepen en scheepjes rondom het zeegat bij Harwich en op de rivieren de Orwell en Stoure.

Na 23 uur gevaren te hebben leggen we aan in Harwich om even rond te kijken. In de middag overgestoken naar Shotley waar we de nacht doorgebracht hebben.
Morgen gaan we verder de Orwell op richting Pinnmill en Ipswich.