 In het gehele alpengebied is een enorme hoeveelheid sneeuw gevallen. Ook in
Engelberg is er lawinegevaar, vandaar dat een groot aantal pistes in het Titlis-gebied
afgesloten zijn. De hele dag door is de sneeuw blijven vallen. Sinds onze aankomst
afgelopen vrijdag hebben we onophoudelijk neerslag gehad. Eerst regen en nu sneeuw, sneeuw
en nog eens sneeuw. Het mag nou wel eens stoppen. Volgens het lokale weerbericht hebben we
morgen wederom sneeuw ...
Ach, het is allemaal niets vergeleken bij de ellende in Frankrijk. Ik hoor zojuist op het
journaal dat 2/3 van Frankrijk tot rampgebied is verklaard. 2 miljoen mensen zitten zonder
stroom, velen daarvan ook tijdens de jaarwisseling. Triest en door de tijd van het jaar
ook een beetje wrang: men heeft allerlei millennium problemen voorzien met de
electriciteitsvoorziening maar een natuurramp van deze omvang komt in geen enkel draaiboek
van de jaarwisseling voor.  Sepp heeft vanmorgen zijn geheime wapen uit de
garage gehaald omdat de bulldozer het alleen niet kan bolwerken. Sepp's wapen is een oude
Unimog met naast de standaard diesel een enorme V-6 in de laadbak welke een grote
sneeuwruimer aandrijft. Een groot wiel schraapt de sneeuw op en een soort enorme
stofzuiger blaast deze vervolgens weg. Nog nooit hebben wij in Engelberg zoveel sneeuw
gehad dat dat ding voor de dag moest komen. De hele dag door zijn Sepp en Antonio met
beide machines in de weer geweest om de camping begaanbaar te houden. Het lijkt afgelopen
maart wel toen we in Anzere zaten. Zie ons dagboek op http://www.vakantie.aview.nl/anzere99
 De skibus-service van de Brunni is tegenwoordig geweldig. Je belt
+41793570734, geeft door waar je staat en met hoeveel personen je bent en even later komt
de bus voorrijden om je naar het Brunni dalstation te brengen. Perfect geregeld en nog
gratis ook!
Ondanks de voortdurend neerdwarellende sneeuw hebben we heerlijk kunnen skiën. De pistes
op de Brunni zijn niet al te moeilijk en da's wel lekker als er zo'n dik pak sneeuw ligt.
 Lunch in restaurant
Ristis op 1606 meter halverwege de Brunni. We hebben hier nooit eerder de lunch
gebruikt, we aten altijd in de Brunni-hütte als we hier waren. Dom eigenlijk want in
Ristis is het prima eten.
 Ooit eerder hebben Linda en ik de dalafdaling kunnen skiën, nou ja ....
eigenlijk was dat meer klunen. Op de laatste kilometer lag toen zo weinig (smeltende)
sneeuw dat we maar zijn gaan lopen. Dick en Alita hebben zelfs die kans nooit eerder
gehad. Vandaag echter was er sneeuw zat om skiënd naar het dorp af te dalen.
Aangekomen bij hotel Walldeg was één telefoontje voldoende om 5 minuten later in de
Brunni bus te stappen voor de terugreis naar de camping, wederom een geweldige service.
|
