Op de motor naar buiten, mijltje uit de kust de zeilen gezet. Motor uit en pas vlak voor Den Oever werd het ding weer gestart. Heerlijk zeilweer gehad. Spectaculair zelfs, jammer genoeg niet tijdens mijn wacht vannacht.
Vrijwel de hele dag waanzinnig de sokken erin gehad. Rond half negen, net na het avondeten, kon de Duitse groetvlag al naar beneden. Veel eerder dan verwacht. Zonder mankeren hadden we steeds 7-8 knopen op de klok. Prachtig zeilen! Ook in de nacht viel de wind niet weg. Sterker nog, al om half 4 werd ik gepord om mijn voorgaande wacht aan dek een handje te helpen. We moeten zeil minderen: de bezaan werd weggenomen, 2 reven in het grootzeil en de genua een stuk inrollen. Het spektakelstuk qua zeilen speelde zich in de uren daarvoor af. Hoog aan de wind met alle lappen bij. Bruisend trok de oude dame een vele meters breed en in het donker oplichtend schuimspoor. De 13 ton zware tweemaster klokte op een goed moment 9.2 knopen. Spectaculair! Het enige "spektakel" voor mij was dat ik door de hellinghoek op het slingerzeiltje lag in plaats van op mijn matras.

In de nacht is het regenen begonnen en dat is niet opgehouden. Ook kregen we onder de kust de eerste stormwaarschuwingen via de marifoon te horen. In de districten die voor ons van toepassing zijn werd een windkracht 6 uit het Noord Westen verwacht. Met een nog redelijk vlakke zee is die aantrekkende wind voor ons geen probleem. Afgezien van de zeik-regen geeft ook de Waddenzee vanaf Texel naar Den Oever geen   bijzondere problemen. Bij de sluis in Den Oever staan de lichten op dubbel-rood. Geen bediening! Het blijkt  dat we in verband met werkzaamheden tot 14:00 uur moeten wachten. 2 uur vertraging die we goed gebruiken om wat warms te eten en even op temeratuur te komen. Oliegoed voor de kachel en zoveel mogelijk drogen. Wat een natte pestbende.

Op het IJsselmeer treffen we een bruisende en klotsende bak water aan. Met de wind pal op de kont kiezen we ervoor om met de motor bij  en met slechts een uitgerolde genua naar naar Enkhuizen te stuiven. Rond 17:00 uur het Naviduct door en voor de laatste etappe het Markermeer over. Rollend en gierend stoof de DiDi-Z huiswaarts. Leen verzuchtte of het niet een tantje minder kon. De aardappels voor de preischotel van morgen klotste zowat de pan uit.

Het was een gave week!